വിഷാദം

കരിംപ്പച്ച കാടുണ്ട് കൂടെ
ഒഴുകാത്ത പുഴയുണ്ട്

കുഞ്ഞിലേ വരച്ച കുഞ്ഞുചന്ദ്രന്
ഇതുവരെ വളര്ന്നിട്ടില്ല
വേരുകളില് പൂവിടര്ത്തുന്ന
നിലത്തിഴയുന്ന ചെടികളുണ്ട്
മഴയേറ്റ് വെയില് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ട്
വഴികളെല്ലാം തിരിച്ചുപോരുന്നുണ്ട്
പ്രണയവും കവിതയുമില്ലാതെ
ഒരു വെള്ളത്താള് മലര്ക്കുന്നുണ്ട്
അങ്ങകലെയുള്ള മൗനങ്ങളെ
എന്നെയിങ്ങനെ നിശ്ശബ്ദമാക്കല്ലേ..
വിഷാദത്തേക്കാള് വിശുദ്ധമായതെന്തുണ്ട്.?